Een stil gevecht: outfit

English

In mijn vorige en eerste post over burn-out vertelde ik hoe mijn outfit meer te maken heeft met hoe ik me voel dan met de laatste modetrends. Maar uiterlijk zegt niet alles.

Een paar jaar geleden gaf ik een goede kennis een compliment omdat ze er zo knap uitzag (sexy kleedje, zéér stijlvolle make-up). Ze antwoordde droogjes: “Ik moet in mijn uiterlijk investeren, het is het enige wat ik heb.” Ze is intelligent, warm, enthousiast, sportief… Veel mensen zouden jaloers zijn op haar, maar op dat moment zag ze er op haar allerbest uit en voelde ze zich allerslechtst.

Fashionably asleep

Ik vond haar antwoord toen enorm choquerend, terwijl ik eigenlijk exact hetzelfde doe. Sinds ik thuis ben probeer ik na mijn ochtendbadje de neerslachtigheid uit de weg te gaan of -als het al te laat is- te overwinnen door iets moois aan te trekken. Hoewel me dat erg veel moeite kost, lukt het meestal om aan de verleiding te weerstaan en niet snel voor een comfortabele figuur-onvriendelijke trainingsbroek en gigantische alles-verbergende zwarte T-shirt te gaan.

Een tijdje geleden was ik niet helemaal blij met het rechte kleedje dat ik aanhad, terwijl ik net die dag buiten moest komen. Drama… Exact twintig minuten voor ik bij mijn psychologe moest zijn stapte ik rap in een A-lijn jurkje (natuurlijk niet zonder eerst bijpassende kousen uit te zoeken). Het leek me allemaal wel haalbaar omdat het toch maar tien minuten rijden was. Net voor vertrek racete ik ook nog even naar de berging om mijn nieuwe paarse All Stars in velours te halen terwijl ik op dat moment eigenlijk de auto al achteruit van de oprit het drukke verkeer in had moeten manoeuvreren. Gelukkig zat alles mee: geen enkele tractor, bus noch trein verhinderde me van op tijd de praktijk binnen te stappen én een compliment over mijn All Stars in ontvangst te nemen.