Deel 1 – Inpakken!

English

Mijn man zette de tv af. De tv stond altijd op ‘s avonds, dus waarom zou hij die nu afzetten? Als je het over slechte voortekens hebt dan staat dit toch bovenaan in het lijstje. Daarnaast was mijn man al de hele week extreem stil geweest. Ik probeerde het af te schuiven op de stress die hij had over zijn allereerste promotie op het werk ooit. Ironisch genoeg had ik grappend aan een collega gesuggereerd dat, als zo’n promotie inhoudt dat je voortaan verder moet met een man die plots de stilte zelve is geworden, dat ik dan sowieso zou moeten proberen om deze echtgenoot in te ruilen voor een meer mededeelzaam exemplaar.

Dus, de tv stond af, hij draaide zich heel serieus mijn kant op en vroeg me of ik vond dat we als koppel nog goed bezig waren, daarbij duidelijk suggererend dat er iets fout zat. Zoals mijn brein dat gewoonlijk doet in een bedreigende situatie, begon het als gek alle kanten op te gaan, vooral de foute. Mijn hart maakte een sprongetje en ik knikte (of eerder: schudde) erg enthousiast maar achteraf gezien blijkbaar om de foute reden dat ik helemaal akkoord ging, ervan uitgaand dat hij wilde praten over de stresserende situatie op het werk. Zijn stilte en slapeloze nachten hadden echter niets te maken met zijn stap omhoog op de carrièreladder maar eerder met een stap terug op die van het huwelijk: hij wilde een scheiding.

De beste manier om te beschrijven hoe die ongelukkige verschuiving in het gesprek binnenkwam is dat ik besefte dat, voorlopig alleszins, stabiliteit tot het verleden zou behoren: plots werd ik gekatapulteerd van “we werken eraan” naar iets wat voelde als de gevreesde adolescentie met al haar onzekerheden en intriges en verschrikkelijke concurrentie en wachten op de ware en verliefd worden en niet meer verliefd zijn en net voor die ene foute jongen gaan. Iedereen kent het, en ik was niet echt van plan om het nog eens over te doen, maar hoeveel keuze had ik? De tv stond af.

Een zeer waardevol advies dat ik van een vriendin kreeg is dat, hoeveel je ook van je man houdt en hoe moeilijk het ook zal lijken om hem te verlaten na er dertien jaar voor elkaar geweest te zijn (werkloos, depressie, chemo… het was allemaal de revue gepasseerd), de knoop doorhakken en verhuizen nadat je relatie beëindigd is doe je best snel. Zeer snel.

Inpakken!

Inpakken!

We woonden nog een helse, zenuwslopende week onder hetzelfde dag en toen hij er niet in geslaagd was binnen de negen dagen te verhuizen heb ik mijn eigenwaarde bijeengeraapt en alles wat ik de komende twee maanden nodig zou hebben en ben ik vertrokken met onze hond, mijn fiets, een ongezonde dosis chocolade en natuurlijk een collectie heerlijke jurkjes waarvan ik voorspelde (en terecht) dat ze nog van pas zouden komen. Zelfs de dag van mijn verhuis zelf had ik aandacht gespendeerd aan mijn outfit, niet omdat hij in de buurt was (dat was hij niet) maar omdat heel de toestand mijn zelfvertrouwen niet om zeep ging helpen. Dus, zo ongeveer op mijn meest sexy (niet mijn woorden) kwam ik aan bij de vrienden waar ik de eerste weken van mijn avontuur zou wonen.

Dag zeggen tegen het huis

Foto’s genomen van elke kamer in huis, niet zeker wanneer en zelfs of ik hier terug zou keren. Ik voelde me exact zoals ik eruitzag. En nee, zelfs een scherpe selfie nemen lukte me niet meer.

Moving in tights

De perfecte verhuisoutfit: mijn shortje van Adidas en een fijn paar nylons die ik zo graag draag.

Wollige Gérard en ik zouden stad en land afreizen nadat op z’n minst zes vrienden me uitgenodigd hadden voor een verblijf bij hen (merci, ‘k zie jullie allemaal graag!). Die en andere vrienden belden en sms’ten me de hele tijd om me te steunen, kwamen langs voor een wandelingetje als ik het allemaal nog eens kwijt moest, maakten het beste traumaverwerkende eten dat ik voor mezelf kon wensen, dronken Yogi thee met me, thee waarvan de kaartjes een verrukkelijke toekomst voor mij voorspelden, en lachten met de suggesties van mijn net geïnstalleerde app die mij zou voorstellen aan (niet dus!) een toekomstige geliefde (de vreemdste daarvan was de lokale politieagent die net in de buurt was geweest om het lichaam op de treinsporen aan de overkant van de weg te onderzoeken). Het evolueerde allemaal heel snel in iets zeer positiefs.

Cosy room where I was welcome to stay

De logeerkamer van mijn vrienden: sfeerbepalende LED-lichtjes, aanmoedigende boeken als “Leven en liefdes van een duivelin”, ontspannende magazines, kaarsjes en prachtige eigen foto’s. Hun huis voelde meteen als een thuis.

What makes you happy? Or what touches you? Leave a comment if you like!