Je productiviteit omhoog in 18 minuten

English

Het klinkt misschien als twintig keer drastisch op en neer springen en vervolgens de ramen openen en alles eruit gooien zoals alleen de Zweden dat kunnen om dan veel te diep in en uit te ademen en de dag verder te zetten als een mens waarvan je niet wist dat die onder jouw huid schuilging. Waarschijnlijk is dat allemaal ook heel efficiënt (en vooral leuk), maar voor de 18 minuten van Peter Bregman‘s gelijknamige boek ‘18 minutes‘ moet je net iets minder moeite doen: gewoon je blik richten en gaan! En oppassen voor die geniepige to-dolijstjes.

Iedereen weet dat je to-dolijstjes moet maken om stress te vermijden, anders blijven al die kleine taakjes en de mensen aan wie je moet denken doorheen je hoofd zwerven als een stel plastic zakken in de wind, op de meest ongewilde momenten omhoog schietend en tegen je benen plakkend (liefst wanneer je net in slaap aan het vallen bent of je probeert te concentreren tijdens een vergadering).

Een keer op papier staat wat jou normaliter heel de dag zou achtervolgen, kan je het niet meer vergeten. Je kan terug focussen op de speech van je manager of rustig je ogen sluiten -‘s nachts wellicht- en naar het wonderland vertrekken dat je dromen voor jou zullen creëren.

Stop met de lijstjes!

Het probleem met deze lijstjes is dat ze zelf gigantisch veel stress veroorzaken. Dat lijkt nogal contradictorisch, maar er zit wel iets in: het risico dat je iets zal vergeten dat je echt moet doen verdwijnt, maar, en dat is erger, de todo-lijst blijft aan je hoofd zeuren tot hij volledig afgewerkt is. En je weet dat je er toch bijna nooit in zal slagen om alles te doen wat het zo ambitieus opgestelde lijstje van je verwacht. Denk bijvoorbeeld aan: ‘rommelhok opruimen’ of, nog beter, ‘foto’s sorteren’. Je kan hier enorm veel plezier uit halen, maar dit soort gigantische opdrachten lijken op een of andere manier steeds onderhevig aan uitstelgedrag.

When decluttering has become a major challenge, this 18-minute trick makes it finally feasable. Even when you're dog thinks of your house as a never ending, necessarily messy playground.

Dat moment waarop je je afvraagt of je de rommel ooit nog opgeruimd zal krijgen.

Begin je er misschien wel aan omdat je het neergepend hebt? Sneller dan wanneer je gewoon zit te denken aan de tienduizenden foto’s op je laptop? Natuurlijk niet, want wat voor je staat is een gigantische berg werk en je bent er net in geslaagd op je lijstje een hokje aan te maken dat nooit afgevinkt zal worden, zelfs niet als je op dit eigenste moment begint met het sorteren van die vakantiefoto’s. Zoiets duurt eeuwen, wat veel langer is dan het leven van je lijstje.

Dus, maakt de to-dolijst jou gelukkig? Word je er lekker tevreden van? Nope, je krijgt vooral het gevoel dat je nooit iets kan afwerken. Net omdat je constant loopt te stressen over die niet-afgevinkte hokjes verlies je uit het oog wat wél belangrijk is. Je verprutst uren tijd met pogingen je stress van het ‘stressreducerende’ lijstje kwijt te geraken, niet in staat om fatsoenlijk te ontspannen want: ‘het lijstje!’

Alternatief

Het eerste wat je moet doen is je agenda (of lijstje) alleen nog maar vullen met doelen die gemakkelijk haalbaar zijn. Zorg er echt voor dat ze niet al te veel tijd in beslag nemen: prioriteiten stellen is de boodschap! Haalbaar is bijvoorbeeld ‘olie grasmachine’, ‘glas weg met hond (hond niet vergeten bij glascontainer)’ en ‘oud papier naar garage’. Houd alle grotere taken voor je nieuwe lijst, maar alleen wanneer ze belangrijk zijn voor jou. Anders: weg ermee.

Dus erm, een lijst? Weeral een lijst? Jawel, maar niet zomaar eentje! Dit exemplaar zal je voldoening schenken: nu, en op lange termijn.

Het draait ‘m allemaal om het oplijsten (weeral, sorry) van vijf prioriteiten in je leven, gebieden waarin je vooruitgang wil boeken. 95% van je tijd zou dagelijks naar deze prioriteiten moeten gaan. De overige 5% kan naar een zesde doel gaan.

Listing my five life priorities in the 18-minute challenge. Making life goals feasable without getting frustrated.

De vijf prioriteiten die me de draad opnieuw leerden oppikken.

Prioriteiten

Zo’n prioriteiten kunnen materialistisch zijn zoals het huis renoveren, een bouwproject starten of een nieuw transportmiddel zoeken. Op financieel gebied zou je bijvoorbeeld als doel kunnen stellen dat je belachelijk veel geld wil verdienen om je vier jachten en buitenverblijven maar vooral je excentrieke zelve te onderhouden, of om te kunnen sparen voor je kleinkinderen. Wellicht kies je voor het laatste, maar elke maand een nieuw paar All Stars zou mij ook niet ongelukkig maken.

Misschien wil je je gezondheid een cadeautje geven? Ik heb beweging op mijn lijstje gezet, en zoals je kan lezen in mijn sportpostje lukt dat gemakkelijk met een grote  hond en één auto voor twee. Ik hoef niet veel extra te sporten én ik kan elke dag mijn bewegingsdoel afvinken op de langetermijnlijst. Win-win!

Wat wil je op professioneel gebied bereiken? Ben je lekker comfy in je huidige job en hoe je ze uitvoert, hoe je met je collega’s communiceert, hoeveel tijd je werkend doorbrengt? Krijg je je eigen werk gedaan of is het vooral dat van de collega die tegenover je zijn blog bij zit te werken? Vragen genoeg…

Familie en vrienden is voor mij het allerbelangrijkste ‘hokje’. Je doel op lange termijn kan bijvoorbeeld zijn dat je de banden wil aanhalen, of dat je een wolk aan mooie herinneringen wil creëren voor jezelf en je kinderen. Zoals de Zweden zeggen: je moet je eigen gazon water geven.

Om gräset är grönare på andra sidan, har du glömt att vattna ditt eget.

De vertaling van de grappig klinkende woorden: ‘Als het gras groener is aan de overzijde, ben je dat van jezelf vergeten water te geven.’ ‘n Schoontje.

Zet wat ontspannende muziek op wanneer je aan je lijstje met langetermijndoelen wil beginnen en denk na over het soort vooruitgang dat jij wil verwezenlijken. Vaak gaat het niet over specifieke doelen, maar over het in gang zetten van processen en het teweegbrengen van evoluties.

Bathroom not renovated but at the moment just perfect the way she is.

Op weg naar de perfect gerenoveerde badkamer, ooit, geniet ik, nu, alvast van de tijdelijke inrichting met flinke Zweedse kringwinkel-badeend.

Mijn doel is bijvoorbeeld niet om in het perfect ingerichte en dagelijks gekuiste huis te wonen, maar elke beweging in die richting, zonder dit als het ultieme doel te beogen, maakt me al enorm blij. Ik zwel van trots bij elk hoekje dat ik gezellig ingericht krijg, en wat me al helemaal gelukkig maakt is dat de rommel her en der eindelijk ingeruild is voor zeer overzichtelijke 10-minuten-uitdagingen. De ene keer een jas die nog even niet aan de kapstok hoefde omdat iets anders dringender was, dan weer een handtas die triest vormeloos in een zetel ligt te wachten op een uitstapje, een camerastatief dat zich afvraagt wanneer het eindelijk nog eens een animatiefilmpje mag maken (vraag ik me ook af) en wat papieren waarvan je weet dat ze in drie verschillende kaften thuishoren (straks, eerst even eten). Gelukkig allemaal, mits de nodige suikers, zeer vlot opruimbaar.

Dagelijkse 18 minuten

In plaats van door je lijst heen te racen zoals bij een klassiek to-dolijstje vaak het geval is, neem je voor je prioriteiten op regelmatige tijdstippen eventjes tijd. Dat zou (en nu zijn we er) 18 minuten per dag duren. ‘s Morgens plan je je dag op basis van je prioriteiten -5 minuten. Vervolgens kijk je elk uur ongeveer, ofwel 8 keer per dag, of je niet afgeleid bent van wat jij echt belangrijk vindt. Ben je zonder het te beseffen weer je bloggende collega zijn werk aan het doen? ‘s Avonds vergelijk je gedurende 5 minuutjes je dag met je planning. Bij mij is het uitgegroeid tot een kleurrijk boekje met symbolen voor elk van mijn doelen en (leuk om terug te lezen) enthousiaste commentaren als iets verrassend goed meeviel die dag.

En hoe?

Hoe ik mij bezighoud met wat ik belangrijk vind kan je lezen in mijn blogposts. Iets heel specifieks waar ik bijvoorbeeld vaak aan moet denken (omdat ik het nogal durf te vergeten) is meer tijd maken voor mijn vrienden. Zo heb ik geprobeerd de tijd waarin ik vooral naar mensen hun leven kijk op Facebook te vervangen door een vriend(in) op te bellen of toch op z’n minst een berichtje te sturen. Het is cliché, maar als het dan weer gaat over je eigen gazon water geven is het fijn om meer tijd buitenshuis (én buiten het winkelcentrum) te spenderen met manlief, of je tuin in te gaan om een balletje te trappen met je stoere dochter. Dat zijn herinneringen die blijven, zowel voor jou als voor je geliefden.

Een jaar geleden had ik het geluk in een psychologiemagazine een artikel over Bregman’s 18 minuten te lezen. Met de juiste doelen voor ogen ben ik toen al plannend uit de zetel kunnen kruipen waarin ik beland was na een tiental jaar iets te hard werken. Hopelijk is het voor jullie een even groot succes!

What makes you happy? Or what touches you? Leave a comment if you like!